Shiatsu uitgelegd
Shiatsu is een drukpuntmassagetechniek die zijn oorsprong vindt in Japan. Shiatsu maakt gebruik van meridianen (energiekanalen) en tsubo's (drukpunten). Het is een specifieke vorm van massage die er op gericht is de energie te reguleren. Dit voorziet de spieren, het bloed, de lymfe en alle organen van de juiste energie.
De naam Shiatsu komt van shi (vinger) en atsu (druk). In de praktijk kan gebruik worden gemaakt van duim, elleboog, voet en/of knie.
Shiatsu wordt uitgevoerd op de grond, massagetafel of in een stoel waar de persoon die behandeld wordt zich het prettigst bij voelt. Er wordt niet alleen druktechniek toegepast maar rek- en strektechnieken kunnen ook deel uitmaken van de behandeling. Shiatsu heeft een genezende werking op lichaam en geest.
Shiatsu maakt gebruik van de Traditionele Chinese Geneeswijze (TCG).
Traditionele Chinese Geneeswijze (TCG)
De Traditionele Chinese Geneeswijze bestaat reeds meer dan 5000 jaar. Deze geneeswijze heeft zich in de loop van duizenden jaren ontwikkeld tot een geneeswijze die zowel lichamelijke als geestelijke klachten kan diagnosticeren en behandelen.
De vroegere chinezen hadden opgemerkt dat bij organische aandoeningen altijd op de oppervlakte van het lichaam pijnlijke plekken waren. Door deze te behandelen verdween ook de pijn en de aandoening. Zo legde men het verband tussen binnen- en buitenkant. Men bestudeerde de aarde en de belangrijke invloed die het hemelgebeuren erop had.
De afwisseling van dag en nacht, van warme lichte perioden en koude, donkere perioden en de invloed, die de plantengroei daarvan ondervindt. Men zag het verschil in begroeiing en de omstandigheden tussen de zonzijde van de berg en schaduwzijde. Men besefte dat er een kracht bestaat die het hele leven beheerst en alles doordrenkt. Deze kracht noemde men Qi.
De veranderingen die optreden in hemel en aarde en de samenhang tussen deze twee, vormen de basis van het tweevoudige principe (bipolariteitsgedachte). Dat houdt in dat alles in een bepaald ritme verandert tussen twee tegengestelde en elkaar aanvullende krachten: het Yin en het Yang.
Yin & Yang
De oorspronkelijke betekenis van yin en yang zijn respectievelijk "de schaduwzijde van een heuvel" en "de zonzijde van een heuvel".
Als we naar het symbool voor yin/yang kijken, zien we dat het een illustratie is van de principes die wezenlijk voor de theorie zijn:
De cirkel symboliseert de heelheid en oneindigheid van QI (energie). De cirkel heeft begin noch eind en doordringt alles.
De lijn die de twee krachten scheidt, is gebogen. Dit duidt de beweging aan en de constante stroming van yin naar yang en vice versa.
In de beide kleuren bevindt zich een stip van de contrastkleur. Dit laat zien dat er niets absoluut is en dat alles het zaad van het tegenovergestelde in zich draagt. Yin en yang zijn misschien tegengesteld, maar kunnen toch niet zonder elkaar.
De proportie van de twee kleuren is gelijk. Hierdoor vormen ze een dynamisch evenwicht. Wanneer er meer van één aspect is, is er minder van het andere en in hun uitersten verandert ieder in de ander.
De Vijf Elementen
De Chinese naam is Wu-Xing wat letterlijk betekent: de vijf bewegingen. De theorie is even oud als die van yin en yang. Oorspronkelijk twee aparte theorieën. In de loop der eeuwen zijn de twee theorieën versmolten tot één theoretische basis (fundament) van de oude Chinese wetenschap.
De 5 elementen kun je zien als een verfijning van de begrippen yin en yang. In elk orgaan is het 5 elementen systeem te herkennen.
De 5 elementen van de yang meridianen beginnen op de voet of hand met metaal. Aan het einde op de elleboog of knie zit het aardepunt. De volgorde van de 5 elementen in de yang meridianen zijn metaal, water, hout, vuur en aarde.
De 5 elementen van de yin meridianen beginnen op de voet of hand met hout. Aan het einde op de elleboog of knie zit het waterpunt. De volgorde van de elementen in de yin meridianen zijn hout, vuur,aarde, metaal en water.
